Digg  Sphinn  del.icio.us  Facebook  Mixx  Google  BlinkList  Furl  Live  Ma.gnolia  Netvouz  NewsVine  Pownce  Propeller  Reddit  Simpy  Slashdot  Spurl  StumbleUpon  TailRank  Technorati  TwitThis  YahooMyWeb
 

ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ Ασφαλιστικός Σύμβουλος . ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΠΙΣΤΗ ΑΕΓΑ http://nikolaidis.webgarden.com/ http://www.facebook.com/constantinos.nicolaidis

 
 

ΧΙ. ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΤΟ Ο ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΗΤΟ Η ΑΡΧΗ - Πυθαγόρεια διδασκαλία

Στην αρχή λοιπόν ήταν ο Θεός και μαζί με τον Θεό, στην αρχή , ήταν η ψυχή του Κόσμου(ο Λόγος).
Καθώς είναι η αιώνια εκροή της ουσίας του ίδιου του Θεού από την οποία ρυθμίστηκε ο Κόσμος(δηλαδή η ψυχή του Κόσμου), γι' αυτό είναι αιώνια και δεν πεθαίνει ποτέ.
Η Ψυχή δίχως λογική και το σώμα δίχως μορφή, αμοιβαία , συνυπήρχαν πάντα, και κανένα από αυτά δεν είχε γενεά ή αρχή.

Αλλά, αφού η ψυχή συμμετείχε στην λογική και στην αρμονία και αφού έγινε σοφή μέσα από την συμφωνία, άλλαξε σε ουσία και έγινε δυνατότερη.
Το σώμα του κόσμου απόκτησε την αρχική του μορφή από την ψυχή κι έγινε  ανάλογο και όμοιο με αυτήν.

Ο Θεός σχημάτισε την ψυχή του κόσμου με τρία συστατικά:
Την ταυτότητα, την διαφορά, την ύπαρξη. Και η ψυχή του κόσμου δεν είναι, πραγματικά, χωρισμένη αλλά αυξάνεται συνεχώς. Καθώς είναι αιώνια η εκροή της ουσίας του Ενός και Παντός.
Η ψυχή του κόσμου ελκύεται από την ψυχή του κόσμου, καθώς είναι μέρος της. Η ψυχή, συμμετέχοντας σε σκέψη, λογική, αρμονία, δεν είναι απλά μόνον έργο του Θεού, αλλά μέρος Αυτού. Δεν είναι μόνο καμωμένη απ' αυτόν αλλά δημιουργημένη απ' αυτόν τον Θεό. Γιατί ο Άνθρωπος είναι Γιός του Θεού και έχει τον Θεό Πατέρα του.
Η ψυχή του κόσμου είναι αθάνατη: η ομορφιά και η μουσική είναι τα φτερά που την ανυψώνουν στα ουράνια.

Η «Μαγεία» της μουσικής, η έκσταση της Αγάπης, η χαρά της φιλανθρωπίας, δεν είναι παρά σκόρπιες νότες από την συμφωνία της ψυχής.
Η Ψυχή είναι ΑΘΑΝΑΤΗ και όταν αναχωρεί από το σώμα, αποσύρεται στην ψυχή του κόσμου, που είναι η πηγή της. Το αγνότερο τμήμα της ψυχής είναι εκείνο που εγκαταλείπει το σώμα : ο ίδιος ο Άνθρωπος.
Ο Άνθρωπος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ψυχή.
Μην μπερδεύεται τον άνθρωπο με το ανθρωποειδές κτήνος. Ο άνθρωπος είναι ενωμένος με το θείο και έχει Αγάπη, Λογική, και Πνεύμα γεμάτο αρετές. Το ανθρωποειδές κτήνος, είναι «άνθρωπος σκλαβωμένος στα ένστικτα του και μόνο»  δίχως αγάπη και  λογική.
Το σώμα είναι το «Άλογο» και η ψυχή είναι ο «καβαλάρης».
Όσο ζει ένας άνθρωπος, το σώμα είναι ο δεσμώτης της ψυχής, Η Ψυχή έχει μια διαδρομή ψυχικής και πνευματικής ανάτασης. Πρέπει να χαλιναγωγήσει τα ζωώδη ένστικτά του και να βρει  την επαφή του με τον θεό.
Όταν το σώμα πεθαίνει, η ψυχή εγκαταλείπει το σώμα. Εκείνοι που ελευθερώθηκαν από τον θάνατο, ανέρχονται στον καθαρότερο Αιθέρα, με προσωπική ταυτότητα, διαφορά, ύπαρξη  και δύναμη.
Καθώς η ψυχή είναι απόρροια του Θεού, είναι αγνή και αδιάφθορη. Δεν έχει πάθη και ποτέ δεν μπορεί να γίνει ακάθαρτη και διεφθαρμένη.
Γι' αυτό, είναι ανίκανη για αμαρτία και δεν υπόκειται σε τιμωρία. Ο φόβος του θανάτου κάνει τον άνθρωπο λυπημένο, μέσα από την άγνοια την  ψυχής του. Η ψυχή του ανθρώπου λάμπει στο πρόσωπό του ανθρώπου, με μία θετική αύρα όταν η Θεϊκή παρουσία είναι έντονη.
Έτσι η ψυχή είναι πάντα η ίδια, αν και περνά σε εναλλασσόμενα σώματα. Δεν έχουμε δικαίωμα να αμφιβάλουμε ότι τα ζώα έχουν ψυχές, όπως οι άνθρωποι. Γι' αυτό μην προβαίνετε σε ασεβείς (άσκοπες) σφαγές  των ζώων, διότι οι ψυχές τους είναι προς εσάς συγγενικά πλάσματα.
Όταν σκοτώνετε ένα ζώο με σκοπό την τροφή, να μην αφήνεται την ζωή (το αίμα) να τρέφεται  με την ζωή (δηλαδή να αποστραγγίζεται το ΑΙΜΑ από το κρέας, πριν καταναλωθεί. ΜΗΝ ΤΡΩΤΕ Ή ΠΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΙΜΑ , ΔΙΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΤΕΙ ΑΙΜΟΣΤΑΓΗ ΘΗΡΙΑ.

Δεν πρέπει να φοβάται ο άνθρωπος τον Θάνατο. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι κάτι κακό.
Ο Θάνατος και η φθορά της σαρκικής υπόστασης είναι το τμήμα της φυσικής διαδικασίας της αλλαγής και της μεταβλητότητας, που ανήκει μόνο στα όντα που δεν είναι αληθινά κι όχι σε εκείνα που είναι γνήσια και με τα οποία όλα τα πράγματα ανανεώνονται και σε ισορροπία. Είναι ωφέλιμο πράγμα, δίχως το οποίο δεν θα μπορούσε να υπάρχει εξέλιξη.
Ισοπεδώνει όλα τα πράγματα και φέρνει τα πάντα, ξανά σε ισορροπία, ανανεώνει όλα τα πράγματα.

Η ψυχή υψώνεται στον αγνό αιθέρα, ενώ το σαρκικό σώμα αποσυντίθεται για πάντα, μέσα στα στοιχεία. Γι αυτό μην κτίζεις Μαυσωλεία από μάρμαρο ή πέτρα και ούτε να ζητάς να διαφυλάξεις για πάντα ταριχευμένο (μουμιοποιημένο) το σώμα (σάρκα), που μπορεί να γίνει ένα περίεργο φαιδρό και μακάβριο θέαμα για τους μελλοντικούς αιώνες.
Μην ληστεύεις τον ζωντανό για τον νεκρό σε στολισμούς (σε ανούσιους στολισμούς) διότι βάζεις σε πειρασμό τον ζωντανό να ληστέψει τον νεκρό.
Η πολυτέλεια, όταν συνδέεται με τον θάνατο, είναι μια ανίερη κούφια κωμωδία. Απόφυγε τις επικήδειες βαρύγδουπες επιδείξεις και πομπές, με πομπές και μοιρολόγια και ικεσίες. Είναι πράξεις που δεν ωφελούν. Τουλάχιστον το πένθος ας είναι απλά πένθος.
Αν κάποιος όμως αληθινά πιστεύει ότι η ψυχή, μόνο , είναι το πραγματικό αθάνατο στοιχείο ένωσης του Θεού με τον άνθρωπο , δεν θρηνεί. Είναι από πραγματική άγνοια που θρηνεί κάποιος άνθρωπος , το πέρασμα της ψυχής στον καθαρό αιθέρα και στην ένωση με τον Θεό.
Οι άνθρωποι κλαίνε και θρηνούν απλά για την απουσία της σαρκικής οντότητας των αγαπημένων τους, από κοντά τους, σε συγκεκριμένη υπόσταση όπως του πατέρα της μητέρας του αδελφού , της αδελφής, του συζύγου, της συζύγου …κλπ
Ο Θάνατος είναι μόνο σωματικός και όχι ψυχικός, γιατί η ψυχή είναι αθάνατη. Ο Θάνατος (βιολογικός) είναι ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα, η ελευθέρωση της ψυχής από την σάρκινη γεμάτη πάθη φυλακή της.
Γιατί η ψυχή συνδέεται με το σώμα, με την έλξη της θεϊκής αρμονίας. Οι ψυχές των δικαίων ανθρώπων πάνε ήσυχα και αρμονικά στα «χέρια» του Θεού, αλλά όχι και με τους αδίκους που διαχωρίζονται από την ψυχή επώδυνα μέσω από «κάθαρση» πριν το τέλος τους.
Δηλαδή αν ο άνθρωπος (σαρκικός) δεν έχει σημάδια αρετής, αλλά υποβάλλει τον εαυτό του στην διαφθορά και στην παρακμή, το σώμα δεν γίνεται, πια ομοειδής κατοικία για την αγνή ψυχή. Η Ψυχή γίνεται τότε κριτής και συνείδηση επαναστατημένη που δεν αφήνει τον σαρκικό άνθρωπο σε ύπνο με ησυχία. Απαξιώνει το σώμα που γνωρίζοντας ότι οι διεφθαρμένες και κακές συνήθειες ή σκέψεις κακές, αποζητά την αυτοκάθαρση και αυτοτιμωρία, σπρώχνοντας την σάρκα σε αυτοκαταστροφή (που αυτή πίνει για να πνίξει την φωνή της συνείδησής του) ακόμη και σε ψυχοσωματικές ασθένειες (το 90% των ασθενειών είναι ψυχοσωματικές) ή σε αυτοκαταστροφικές συνήθειες. Όταν η κατάσταση φτάσει πια στο απροχώρητο, η έλξη που συνδέει την ψυχή με το σώμα διαλύεται και η ψυχή αγανακτισμένη αποσπάται. Η Ψυχή προσπαθεί να αποσπαστεί βίαια από την σάρκινη συνειδητότητα, και τότε έρχεται η αγωνία του σαρκικού θανάτου. Η αποχώρηση της ψυχής συνεπάγεται με παύση της ζωής της σάρκας, και η διεφθαρμένη σάρκα πανικοβάλλεται.
Αντίθετα η αγνή σάρκα απλά κοιμάται και ελευθερώνει την ψυχή ήσυχα και ωραία, για να πάει στον Θεό.  Ο άνθρωπος που δεν είναι κακός αλλά έχει κακές συνήθειες σε ποτό και φαγητό, αυτοκαταστροφικές, είναι απλά με χαμηλή αυτοεκτίμηση που αυτοκτονεί ασυνείδητα. Και όμως και αυτός αμαρτάνει με τον τρόπο του.
Αν και ο θάνατος είναι μια ευλογία απελευθέρωσης και αποδέσμευσης, είναι ΑΝΟΜΟ για έναν άνθρωπο να αφαιρέσει άσκοπα την δική του ζωή.
Ο λόγος, που είναι μια υψηλή θεωρία και όχι εύκολη να την καταλάβει ο κάθε άνθρωπος, είναι ότι: «οι ψυχές μας, είναι δεμένες στο «σπίτι - φυλακή» του σώματος, έως ότου εκπληρωθεί η αποστολή του, που είναι οι σκοποί του Θεού, και δεν έχουμε δικαίωμα να ξεφύγουμε, έως ότου ο θεός το επιτρέψει.
Ο Θεός δεν έχει ένα μέρος στην γη πιο συνδεδεμένο με την φύση του απ' όσο η αγνή και ιερή ψυχή.
Δεν υπάρχει η κόλαση και ο παράδεισος κάπου απόκοσμα αλλά μέσα στην ψυχή μας και πάνω σε αυτήν την γη με το γνωστό «κατά τα έργατά σου και η ανταμοιβή σου».
Πολλές φορές οι άνθρωποι μπερδεύουν την ψυχή με την λογική του εγκεφάλου.
Ο εγκέφαλος είναι απλά ένα ανθρώπινο σωματικό όργανο που δίνει κινησιακές εντολές.
Το μυαλό είναι το πνεύμα ουσίας που υπάρχει στον εγκέφαλο που θα γίνει είτε αγνό είτε διεφθαρμένο.
Η καρδιά είναι μια αντλία αίματος αλλά σε αυτήν κατοικεί μέσα η ψυχή (στο ηλιακό πλέγμα) . Το μυαλό με την ψυχή πολλάκις έρχονται σε διαφωνία και ο άνθρωπος γίνεται δυστυχισμένος.
Δεν είναι ο θάνατος αλλά μια άσχημη ζωή , που καταστρέφει την ανθρώπινη ζωή. Μια κακή προδιάθεση είναι η συμφορά της ανθρώπινης ζωής, όπου η αδικία και η ασέβεια, είναι  η  αυτοκαταστροφή της και ο θάνατός της.
Άνθρωπε, προτίμησε να είσαι δυνατός στην ψυχή  παρά στο σώμα (δηλαδή να μην είσαι άκαρδος και σκληρός με την καρδιά (ψυχή) σου , αλλά να ακούς  την καρδιά σου). Αυτός που δεν αγαπά και δεν μπορεί να σεβαστεί τον εαυτό του, δεν γνωρίζει να αγαπά ούτε τους άλλους . Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ( Ψυχής), γιατί ο Θεός είναι όλος αγάπη και το βασικό του συστατικό είναι η αγάπη.

 
Name
Email
Comment
Or visit this link or this one