Digg  Sphinn  del.icio.us  Facebook  Mixx  Google  BlinkList  Furl  Live  Ma.gnolia  Netvouz  NewsVine  Pownce  Propeller  Reddit  Simpy  Slashdot  Spurl  StumbleUpon  TailRank  Technorati  TwitThis  YahooMyWeb
 

ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ Ασφαλιστικός Σύμβουλος . ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΠΙΣΤΗ ΑΕΓΑ http://nikolaidis.webgarden.com/ http://www.facebook.com/constantinos.nicolaidis

 
 

Ιουδαϊσμός & ΜονοΘεϊσμός

Ο Μονοθεϊσμός δεν είναι αριθμητική του Θεϊκού. Είναι το υπερφυσικό ίσως χάρισμα να βλέπεις κάτω από τις ποικίλες παραδόσεις που ο καθένας συνεχίζει, τον έναν άνθρωπο όμοιο με τον άλλο. Είναι σχολείο ξενοφιλίας και αντιρατσισμού.
Λογική συνέπεια του ΜονοΘεϊσμού είναι Ένας Θεός οικουμενικός που νοιάζεται για όλη την Ανθρωπότητα.
Και όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα τι πιστεύουν, κρίνονται μόνο για τις πράξεις τους και τα έργα τους.
Όταν ένα άτομο αρνείται τον Θεό, όταν σβήνει την "Θεία εικόνα" από μέσα του, τότε, αδυνατεί να διαφυλάξει την ανθρώπινη και την ηθική του υπόσταση. Υποβιβάζει τον εαυτό του στο επίπεδο του κτήνους.

Ο Εμμάνουελ Κάντ είχε πει ότι: Ο Ανθρώπινος νους δεν μπορεί να συλλάβει φαινόμενα που είναι πέρα από το χώρο και τον χρόνο. Ότι, δεν μπορεί να υπάρξει επιστημονική απόδειξη για την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του Θεού! και ότι, η ηθική συνείδηση είναι αυτό που, τελικά, οδηγεί στην αναγνώριση του Θεού και την αποδοχή της αθανασίας της ψυχής!

Κάποια στιγμή στην ζωή μας όλοι αναρωτηθήκαμε Αν υπάρχει Θεός.
Αλλά πως μπορούμε να γνωρίζουμε ότι υπάρχει Θεός;

Ένας τρόπος για να καθορίσουμε αν υπάρχει Θεός είναι να εφαρμόσουμε την εξής αποδεδειγμένη αρχή:
Κάθε κατασκεύασμα προϋποθέτει την ύπαρξη κατασκευαστή. Όσο περίπλοκο είναι το κατασκεύασμα, τόσο πιο ικανός πρέπει να είναι ο κατασκευαστής.
Για παράδειγμα, κοιτάξτε τριγύρω στο σπίτι σας. Τα τραπέζια οι καρέκλες, το γραφείο, τα κρεββάτια, οι κατσαρόλες, τα πιάτα και άλλα σκεύη οικιακά προϋποθέτουν την ύπαρξη κατασκευαστή, όπως συμβαίνει στούς τοίχους, τα πατώματα και τα ταβάνια. Κι όμως είναι σχετικά εύκολο να κατασκευαστούν αυτά τα πράγματα. Εφόσον τα απλά πράγματα προϋποθέτουν την ύπαρξη κατασκευαστή,δεν είναι λογικό λοιπόν ότι και τα περίπλοκα πράγματα προϋποθέτουν την ύπαρξη ενός ιδιαίτερου νοήμονα κατασκευαστή;
Το Ρολόϊ προύποθέτη την ύπαρξη ωρολογοποιού. Τι θα μπορούσαμε να πούμε για το απείρως πιο περίπλοκο ηλιακό μας σύστημα με τον Ήλιο, τους πλανήτες που περιστρέφοναται γύρω από τον ήλιο με ακρίβεια απόλυτη αιώνες τώρα; τί μπορούμε να πούμε για τό Σύμπαν ολόκληρο; γΤι μπορούμε να πούμε για την ζωή στην Γη ; Τι μπορούμε να πούμε για τον τρόπο λειτουργείας κάθε μορφής ζωής σε τέτοια λεπτομέρεια; Τί μπορούμε να πούμε για τον τρόπο λειτουργίας ενός ανθρώπινου σώματος ;
Η Ύπαρξη Θεού λοιπόν είναι αναμφισβήτητη. Είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε είτε όχι. Η παραπάνω απλοϊκή Λογική συλογισμού, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όντως αναμφισβήτητα  Θεός υπάρχει.
Ο Θεός όμως δεν είναι απλά ο δημιουργός του κόσμου, αλλά είναι και ο Οικουμενικός Νομοθέτης.
Η Αυθεντική Θρησκεία απορρίπτει κάθε μορφή προλήψεων. Προσήλωση στην Θρησκευτική διδασκαλία, σημαίνει απόρριψη, εγκατάλειψη κάθε δεισιδαιμονίας και πρόληψης.

Τί σημαίνει πίστη;
Πίστη σημαίνει εμπιστοσύνη στις αλήθειες που μας μεταδίδονται, και σ' εκείνον που μας τις παρέχει.
Όπως το παιδί στους γονείς, οι μαθητές στον διδάσκαλο, ο φίλος στον φίλο του ότι δεν θα τον εγκαταλείψει στα δύσκολα και ότι δεν θα του κάνει κακό. Ο καλός σύζυγός στην καλή σύζυγο και αντίστροφα ότι δεν δεν αποσκοπεί στην εξαπάτηση με κάθε τρόπο.
Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις η πίστη που εκδηλώνεται είναι ατελής, έχει μόνο χαρακτήρα.
Παραπέρα έρευνες, η συσσώρευση γνώσης, ενδέχεται να επιβεβαιώσουν ή να καταρρίψουν τα πιστεύω και τις πεποιθήσεις μας. Άρα ισχύει ό συλλογισμός όπως ο Πυθαγόρας είπε: "Κάθε γνώση είναι πίστη αλλά κάθε πίστη δεν είναι απαρραίτητα γνώση".
Την νόηση και την λογική με την οποία μας προίκισε ο Θεός Δημιουργός, οφείλουμε να την χρησιμοποιούμε για την αναζήτηση της αλήθειας.
Παρ' όλα αυτά όμως γνωρίζουμε ότι οι διανοητικές μας ικανότητες δεν είναι απεριόριστες. Έχουμε συναίσθηση πως τα "απόκρυφα" αδυνατούμε να τα προσεγγίσουμε.
Η Επιστήμη και η έρευνα μπορούν να βοηθήσουν την πίστη, δεν μπορούν να την αναδείξουν και πολύ περισσότερο να την επιβάλλουν .
Σε όλην την Τορά (βίβλος των Εβραίων)του Ιουδαϊσμού (μητέρα των μονοθεϊστικών θρησκειών όπως Χριστιανισμός και Μουσουλμανισμός) λένε, δεν υπάρχει πουθενά εντολή που να λέει: "ΠΙΣΤΕΨΕ". Στην Τορά καμία ποινή δεν επιβάλλεται για έλλειψη πίστης.
Για παράδειγμα, στον Ιουδαϊσμό στην διάρκεια της ιστορίας, κανείς δεν τιμωρήθηκε από γήινο δικαστήριο για έλλειψη πίστης, για απείθεια απέναντι στον Θεό, για άρνηση της μεταθανάτιας ζωής , τον Μεσίαχ (Μεσσία), την ανάσταση νεκρών ή την Θεία καταγωγή της Τορά! Αντιμετώπιση τέτοιων συμπεριφορών επαφίεται στην ετυμγορία του Θεού (και του Ουράνιου Δικαστηρίου του)! Ποτέ στην Ιουδαϊκή ιστορία δεν υπήρξε Ιερά Εξέταση σε ομοθρήσκους ή σε αλλόθρησκους.
Στον Ιουδαϊσμό και στον Πυθαγορισμό, στον Πλατωνισμό  , ζητούμενο δεν είναι η διατύπωση και η αποδοχή ενός δόγματος, αλλά η έμπρακτη τήρηση των ηθικών εντολών.
Η Ηθική πράξη δεν προϋποθέτει την πίστη αλλά ταυτίζεται με αυτήν. Όποιος ανοίγει την πόρτα στον Ξένο, την ανοίγει στον Θεό. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι η πίστη μόνο αλλά είναι η πράξη. Διότι δεν είναι δυνατόν να πιστεύεις άλλα και να πράττεις άλλα , γιατι θα μας πούνε: "...δάσκαλε που δίδασκες και νόμον δεν εκράττεις".
"Η Ορθοπραξία είναι η ίδια η ενέργεια του Πιστεύειν".
Η πίστη λένε δεν επιβάλλεται γιατί είναι ζήτημα πεποίθησης.
Ο Πλάτωνας στούς "Νόμους", μιλάει για δύο τύπους απίστων:
1/ Τον αρνητή του θεού
2/ αυτόν που δέχεται την ύπαρξη του Θεού αλλά αρνείται την πρόνοια του για τον άνθρωπο.

Στον Ιουδαϊσμό και τον Πυθαγορισμό, βλέπουμε και συνοψίζουμε κοινές αρχές βασικές του πιστεύω σχετικά με τον Θεό:
1/ Υπαρξη του Ενός Μοναδικού Θεού
2/ Αϋλότητα του Θεού
3/ Απόλυτη ενότητα του Θεού (Ο Θεός είναι σε όλα, όμως, όλα δεν είναι Θεός).
4/ Ο Θεός Δημιουργός του Ουρανού και της Γής και του κόσμου όλου.
5/ Αιωνιότητα του Θεού
6/ Ότι μόνο ο Θεός πρέπει να λατρεύεται (και όχι τα είδωλα)
7/ Ο Θεός γνωρίζει τις σκέψεις και τις πράξεις των ανθρώπων.
8/ Ο Θεός κρίνει τις πράξεις των ανθρώπων όχι τις σκέψεις που δεν έχουν γίνει πράξεις, τιμωρεί τις άδικες πράξεις και δικαιώνει τις καλές πράξεις των ανθρώπων. ΠΡΟΣΟΧΗ, Κανένας δεν καταδικάζεται για κάτι που δεν έπραξε αλλά τό έπραξε ο πατέρας του ο παππούς του ο προπάτωράς του αλλά καταδικάζεται όμως αν συνεχίζει την ίδια πρακτική του πατρός του, του παππού του ή του προπάτωρά του. Η Ελευθερία της επιλογής είναι ένα προνόμοιο που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο. Έτσι ό άνθρωπος δεν είναι μαριονέτα του Θεού αλλά όν με ελεύθερη βούληση, να πράξη απο επιλογή είτε το καλό, είτε το κακό, και κάθε άτομο είναι υπεύθυνο για τις πράξεις του μόνο.
9/ Η αποδοχή ύπαρξης Ενός μοναδικού Θεού, αποκλείει κάθε μορφή Πολυθεϊας, πανθεϊσμού και Αθεϊσμού.
10/ Η Αγάπη στον συνάνθρωπο και συγχώρεση είναι η αρχή της αγαθής καρδιάς του ανθρώπου και η ευλογία του θεού.

Απόσπασμα από το Βιβλίο του Ραββίνου Ηλία Σαμπετάϊ : Ιουδαϊσμός το Πιστεύω - οι πηγές
Λάρισα Copyright 2011
 
Name
Email
Comment
Or visit this link or this one